MARAL DİNK
maral@agos.com.tr

Ermeni okullarının geleceğini tartışmaya öğrencilerle devam ediyoruz. Ari Demirel, ilköğrenimi Feriköy Merametciyan’da, liseyi de Getronagan’da tamamlamış. ÖSS’de ilk bine giren Demirel, halen İstanbul Tıp Fakültesi’nde üçüncü sınıf öğrencisi. Tamar Gürciyan ise, Yeşilköy Ermeni İlköğretim Okulu’nu bitirdikten sonra Beşiktaş Atatürk Anadolu Lisesi’nden mezun olmuş. Gürciyan, halen İTÜ’de İç Mimarlık okuyor. Gençlerle öğrenim hayatlarını ve Ermeni okullarına bakış açılarını konuştuk. Önümüzdeki haftalarda, Ermeni okullarıyla ilgili haber ve röportajlara devam edeceğiz. Okul ve vakıf yöneticilerinin, öğretmenlerin, eğitim dünyasının tüm aktörlerinin görüşlerini yansıtmaya çalışacağız.

•             Lise eğitiminden başlayalım. Getronagan’ı tercih etmenin nedenleri nelerdi?

En büyük etken, kuzenimin Getronagan’da çok iyi bir eğitim alıp başarıyla mezun olmasıydı. İlkokulu beraber okuduğum Merametciyanlı birçok arkadaşım Ermeni liselerini tercih etti. Getronagan’dan benimle aynı dönemde mezun olan arkadaşlarım Boğaziçi, İTÜ, Yıldız Teknik gibi iyi üniversiteleri kazandılar.

•             Getronagan’da okumak sana ne kazandırdı?

En büyük getirisi anadilimi öğrenmem oldu. Liseyi özel okulda okuyanların çoğu, günlük hayatında da kullanmıyorsa, Ermeniceyi unutuyor. Ben lise çağında da anadili eğitiminin devam etmesinin gerekli olduğuna inanıyorum. Getronagan, ayrıca, kimliğimin bilincine vararak büyümemi sağladı. Ermeni okuluna gitmeseydim bu bilinci kazanamazdım.

•             Liseyi özel bir okulda okumayı hiç düşünmedin mi?

Robert Kolej ya da Galatasaray Lisesi gibi iyi okullardan birini kazansaydım büyük ihtimalle giderdim. Ancak, herhangi bir Anadolu lisesini tercih etmezdim. Getronagan’ın eğitiminin birçoğundan daha iyi olduğunu düşünüyorum çünkü.

•             Lise yıllarını, hem eğitim hem sosyal çevre açısından nasıl değerlendiriyorsun?

Mutlu bir lise dönemi geçirdim. Getronagan, üniversite sınavına yönelik olarak iyi bir eğitim veriyor. Öğretmenlerle öğrenciler arasında güçlü bir iletişim var. Okulun sosyal aktiviteleri de oldukça fazla. Sinemaya, tiyatroya, müzelere giderdik. Ancak, Ermeni okulları ve pek çok devlet okulu da insanı sosyal yönden hayata hazırlamakta geri kalıyor. Bizim okullarımızda kulüpler çok iyi işlemiyor. Robert gibi bazı özel okullarda bu yönde çok çaba harcanıyor. Bunları maalesef kendi okullarımızda yeterince göremiyoruz.

•             Üniversiteye başladığında sosyal çevre açısından bir sorun yaşadın mı?

Daha dershaneye gittiğinizde ortamın farklılığını hissediyorsunuz. 10-11 sene aynı ortamda, aynı arkadaşlarla vakit geçirdikten sonra farklı bir çevreyle tanışıyorsunuz. Ancak, alışmak zor olmuyor. Bu arada, özel okulları tercih eden arkadaşlarımın en büyük sorunu, Ermeni çevresinden kopmak ve uzaklaşmak olmuştur. Bunun için de hafta sonları derneklerin aktivitelerine, spor etkinliklerine katılmaya çalışıyorlar.