Moskova doðumlu Marianna Mikhaylyan (1972), Moskova Güzel Sanatlar Akademisi’nden 1995’te mezun oldu. Eðitimi süresince Seraphim Golofeyev, Zara Afosigeva ve Boris Burmistrov gibi önemli sanatçýlarla çalýþan Marianna, mezun olduðu yýl, gelecek vaat eden Rusyalý ve Avrupalý Rus sanatçýlarý destekleme amacýyla kurulan Uluslararasý Sanat Vakfý’na üye oldu. Eðitimini tamamladýktan sonra aralarýnda Nathalia Garibian ve Olga Svecharnik’in de yer aldýðý bir sanat grubuna katýldý.

Amerikalý ressam Helena Bebirian, tuvallerinde yer verdiði çarpýcý renklerle dikkat çeker. Küçük yaþta sanata olan yatkýnlýðýyla öne çýkan Helena’nýn çalýþmalarýna mistik bir atmosfer hâkimdir. Çocuklara olan sevgisi, Helena’yý çocuk kitaplarý kapaklarýna tasarýmlar yapmaya yönlendirdi. Coþkulu karakteri ve serüven meraký onu çocuk dünyasýnýn gizemiyle buluþtururken, sanatçý çocuklarýn masum ve sevgi dolu dünyasýnýn verdiði ilhamý kompozisyonlarýna heyecanla taþýyor.

Eserlerine Ermeni kültürünün yaný sýra, farklý kültürlerden aldýðý etkileri de taþýyan Hovhannes Markarian (1954) için eklektizm, sanatýný besleyen önemli bir unsurdur. Yerevan doðumlu olup, sanat eðitimini Yerevan Güzel Sanatlar ve Drama Enstitüsü’nde alan Markarian, 1991-2000 yýllarý arasýnda Yerevan, Moskova, Gümrü, Chicago ve Basel olmak üzere 14 uluslararasý karma sergiye katýldý. Markarian, 1998 ve 2000 yýllarýnda düzenlenen birinci ve ikinci Gümrü uluslararasý bienallerinde de yer aldý.

Ölümle yaþam, hüzün ve mutluluk, gökkuþaðýný andýran bir renk kompozisyonuyla buluþur Gor Avetisyan’ýn (1963) tuvallerinde. Ressamýn, açýk ve koyu renk lekelerini zaman zaman grilerle dengelediði görülür.

Yerevan doðumlu Meruzhan Khachaturyan (1980) ressam bir aileden geliyor. Resme olan yeteneði babasý tarafýndan fark edilince, sanata yönlendirilen genç Meruzhan, girdiði Panos Terlemezyan sanat kolejinin resim bölümünden 2001’de mezun oldu. Karma sergilerin yaný sýra, düzenlediði kiþisel sergilerle de kýsa sürede adýndan söz ettirmeyi baþaran genç ressam, yarattýðý özgün plastik diliyle, koleksiyonerlerin de gözdesi oldu.

Fransa’da doðan Gérard Pamboujian’ýn (1941) büyük bir coþku içeren eserleri, her türlü oyunu barýndýran çalýþmalardýr. Pamboujian, modelinin donuk yüz ifadesine heyecan katmak için kimi zaman her türlü kurnazlýða baþvurur. Bu çalýþmalar, izleyiciyi çýlgýn oyunlar, popüler sahneler ve toplumun dýþladýðý pek çok duygusallýkla buluþturur.

Yerevan doðumlu Armen Gevorkyan’ýn (1958) sürrealist tuvalleri, dýþ dünyadan soyutlanmýþ, olaðanüstü kompozisyonlarý içerir. Aðýrlýklý olarak insan figürlerini resmeden Gevorkyan, çevreyi ve olaylarý tamamen deðiþime uðratýr. Ancak kompozisyonlarýnda kurduðu düzen ve uyum dikkat çekicidir.

Otodidakt bir ressam olan Christian Sarian (1947) Fransa’nýn Lyon þehrinde doðdu. Sürrealist üslubu benimseyen, tuval üzerine yaðlýboya, kroki, desen ve pastel çalýþan Sarian, desenlerini aðýrlýklý olarak çini mürekkebiyle çiziyor.

Ermenistanlý ressam Antranik Mýhitaryan’ýn (1946) resimleri zaman ötesini çaðrýþtýrýr. Mýhitaryan’ýn en önemli esin kaynaðý kadýnlar olmuþtur. Ressam, tuvallerinde kadýn kahramanlarý özgür kýlan bir atmosfer yaratýr.

Yerevan doðumlu Minas Halaj (1981) sanatçý bir aileden geliyor. Babasý resim yaptýðý zamanlarda yanýndan ayrýlmayan küçük Minas, buna raðmen resim eðitimi almak istediðinde babasýnýn tepkisiyle karþýlaþtý.