Binalarýn ve arsalarýn deðerlendirilerek akara dönüþtürülmesini saðlayan Vakýflar Yasasý’yla birlikte, Ermeni vakýflarýnýn arsalarýyla ilgili projeler de hýz kazandý. Birçok semtte inþaatý devam eden projelerin, önümüzdeki yýllarda tamamlanmasý bekleniyor.

Her hafta siyasi tarihle ilgili bir konuyu ele alma alýþkanlýðým varsa da, bu hafta farklý bir konuya deðineceðim. Taraf gazetesinde (24 Aðustos 2010) okuduðum bir habere göre, dünyanýn önde gelen bilimkurgu dergilerinden SFX’in yaptýðý bir sorgulamada, sinemaya aktarýlan efsane kahramanlarýndan Dracula’nýn (Türkçe’de Drakula) popülerlik yarýþýnda açýk ara önde gittiði yazýlýydý. Bilindiði gibi, Drakula kurbanlarýnýn kanýyla beslenen bir canavar (vampir) tiplemesi.

Militarizmin þu veya bu þekilde hayatýmýzýn her köþesine nüfuz ettiði bu günlerde, panzehir kabilinden, askerlik karþýtý hareketlere deðinme ihtiyacý duydum. Cumhuriyet dönemi boyunca, ‘ordu-millet’ yaratmak için gerek okullarda, gerek asker ocaðýnda adeta beyinler yýkandý ama bundan iki yýl önce DTP (þimdi BDP) Milletvekili Akýn Birdal’ýn sorusu üzerine Milli Savunma Bakaný Vecdi Gönül’ün açýklamasýndan öðrendiðimize göre, askerlik çaðýnda olan 14 milyon 306 bin 525 kiþiden 1 milyonu, tecilli, yoklama kaçaðý ya da bakayaydý. Bu sayýnýn bugün de pek deðiþtiðini sanmýyorum.

Bu haftaki konumuz, piyano sanatçýsý Fazýl Say’la Hürriyet yazarý Ahmet Hakan’ý, son yýllarýn popüler internet mecrasý ‘Twitter’da gayet sert bir aðýz dalaþýna sokan arabesk müzik. Ýkilinin neden tartýþtýðýný bilmeyenler için küçük bir özet yapayým: Fazýl Say, (muhtemelen Orhan Gencebay’ýn reklamlarda boy göstermesine ya da Iþýn Karaca ve evval Sam’ýn bile arabesk albümleri çýkarmasýna kýzarak) “Arabesk, aydýnlýðýn, çaðdaþlýðýn ve öncülüðün, sanatçýlýðýn sýrtýna külfettir. Emek karþýtýdýr, duyarsýzlýktýr ve yaratamamaktýr! Etik dýþý yalan dolanla doludur. Ortadoðu iþi, 3. sýnýf, acýndýrmaca, tembellik, yeteneksizlik, rant, çamur, muallaklýklar üzerinden yaþar. Arabesk müziði yapan yapsýn! Bu sayfaya tek gýk diyeni yukarýdaki sebeplerden hemen atacaðým! Türk halkýnýn arabesk yavþaklýðýndan utanýyorum, utanýyorum, utanýyorum!” diye haykýrmýþ, Ahmet Hakan da ‘Twitter üslubuyla’ aðzýnýn payýný vermiþti.

Genelkurmay Baþkaný Ýlker Baþbuð’un, TSK’yý eleþtirenleri eleþtirmek için yaptýðý ‘Türk kaný taþýmayanlar’ saptamasý ister istemez ‘Türk kaný’ nasýl bir þeydir diye düþündürüyor insaný.  Öyle ya acaba her etnik grubun kaný farklý mý? Buna dair bir araþtýrma var mý? Hatýrladýðým bir araþtýrma var ama sonuçlarý pek iç açýcý deðil. 2005 yýlýnda National        Geographic Derneði ve IBM tarafýndan desteklenen Ýnsan Genom Projesi (HUGO) kapsamýnda, kan gruplarý analizlerine dayalý olarak yürütülen çalýþmalarýn sonunda, Anadolu’da yaþayanlarýn, tek bir kökene baðlanamayacaðýný, Orta Asya’da yaþayan halklarla ortak özellikler taþýyanlarýn ise yüzde 15 civarýnda olduðu ifade edilmiþti.

Geçtiðimiz hafta, Diyarbakýr’da toplanan BDP’li 99 belediye baþkaný ve Ýl Genel Meclis üyeleri, belediyelerin, eðitim, güvenlik, dýþ iliþkiler konularý dýþýnda, merkezi otoriteden baðýmsýz olmasý için mücadele kararý aldý. 

Geçenlerde gazetelerin iç sayfalarýnda küçücük bir haber vardý: “Jet sosyete ve çok sayýda manken ile armatörün katýldýðý düðün partisinin 1984 yýlýndan beri müze olarak kullanýlan ‘Averof’ zýrhlýsýnda düzenlenmesine izin verilmesi Yunan Parlamentosu’nda tartýþma konusu oldu. Yunan Deniz Kuvvetleri ise soruþturma açtý. Ana muhalefetteki Yeni Demokrasi Partisi verdiði soru önergesiyle savunma bakanýnýn hesap vermesini istedi.”

Ýsrail’in Gazze’ye yardým götüren ÝHH önderliðindeki yardým konvoyunun amiral gemisi Mavi Marmara’ya yönelik gayri-hukuki, gayri-insani, gayri-ahlaki harekâtýnýn henüz tam olarak ortaya çýkmayan korkunç bilânçosu herkesi sarsmýþ durumda. ÝHH önderliðindeki gruplarýn, bazýlarýna göre sadece insani amaçlarla, bazýlarýna göre Ýsrail’in prestijini ve/veya Ýsrail-Türkiye iliþkilerini dinamitlemek amacýyla, bazýlarýna göre Ýslam’ýn cihat ideolojisi adýna yaptýðý bu sefere Ýsrail’in yaptýðý zorba müdahalenin özrü yok.

19 Mayýs’ýn Cumhuriyet’in ilk dört ‘milli’ bayramý (23 Nisan, Hakimiyet, Cumhuriyet ve Zafer bayramlarý) arasýnda olmadýðýný çok kiþi bilmez.