Ararat Şekeryan

Baronyan, hicviyle alabildiğine eleştirdiği Ermeni ruhban sınıfı ve aristokratlarıyla her seferinde ters düşmüş, toplumun ekonomik kaynaklarını çoğu zaman kendi maddi ve manevi çıkarlarını gözeterek yönettiklerini düşündüğü bu kesimlerle olan anlaşmazlığı nedeniyle büyük fakirlik içinde yaşamıştı. 45 yaşında vereme yakalandığını öğrendiğinde dahi her hal ve şart altında direnmekten vazgeçmemişti. *İlk olarak Fransız şair Jean-Baptiste Santeul (1630-1697) tarafından kullanılan “ahlakı gülerek düzeltmek” anlamındaki Latince deyiş.