Զատիկը՝ որ շատ անգամ կը խորհրդանշէ Յարութեան Տօնը, հայերէնի զանազան բարբառներու մէջ ինքնին տօնի նշանակութիւն ալ ունի։ Այդ իսկ առումով Սուրբ Ծնունդը կը կոչեն Պզտիկ Զատիկ, իսկ Յարութեան Տօնը Մեծ Զատիկ ածականով։
Տօնը կրկնակի իմաստ կ՚ունենայ ոմանց համար, երբ կը կրեն Յարութիւն անունը։ Այսպէսով հասարակապատկան տօնը իրենց համար կ՚ունենայ նաեւ անհատական բնոյթ։ Որպէս թերթ «Ակօս»ն ալ իր կարգին ունի այդ կրկնակի ուրախութեան պատճառը, քանի որ թերթի առաջին համարի հրապարակումը զուգադիպած է Յարութեան Տօնին՝ այսինքն Զատկին։
Այս տարի ակօսականները այդ տարեդարձը նշեցին 4 Ապրիլ շաբաթ օր, Անարատ Յղութիւն շէնքի մէջ։ Ինչպէս ծանօթ է երբեմնի վարժարանը այսօր օճախն է «Ակօս»ի խմբագրութեան եւ Հրանդ Տինք Հիմնարկի։
Արդարեւ այդ օր իբրեւ Զատկի աւանդոյթներ կայացան երկու աշխատանոց։ Սիլվա Էօզյէրլիի ուղեկցութեամբ չէօրէքի պատրաստութիւն եւ Քայուշ Չալըքման Կավրիլոֆի ուղեկցութեամբ ալ հաւկիթ ներկելու փորձը հաճելի պահերու առիթ ստեղծեց յատկապէս անչափահաս հիւրերու համար։
Ապա Արի Հերկելի եւ Սեւան Ինյափանի նուագակցութեամբ Մարալ Այվազ հայերէն երգերով զուարթ մթնոլորտ մը գոյացուց «Հաւաք» սրահի մէջ։
Յուշերու վերապրումի պահը եւս կայացաւ «Հաւաք» սրահի մէջ, ուր մէկտեղուած էին թերթի հիմնադրութեան շրջանին պաշտօն ստանձնած անձեր, այժմու գործիչներ եւ հիւրեր։
Տարեդարձի միջոցառումը աւարտին հասաւ երեսնամեակի կարկանդակի հատումով։
