Համակեցութեան կարելիութեան մասին

Մալա­թիոյ բա­նախօ­սու­թեան խո­րագի­րը ճշտո­ւած էր «Հա­մակե­ցու­թեան փի­լիսո­փայու­թիւնը եւ բա­րոյա­կանու­թիւնը» ըլ­լա­լով։ Տե­ղին ընտրո­ւած խո­րագիր մըն էր այս, քա­նի որ շա­տեր կը խօ­սէին եր­բեմնի բազ­մազգի եւ բազ­մամշա­կոյթ քա­ղաքի այ­սօր մատ­նո­ւած ամա­յու­թեան մա­սին։ Հա­մարեա բո­լորը կ՚անդրա­դառ­նա­յին այդ ամա­յու­թեան եւ այս ցա­մաքած երե­ւոյ­թը կը մեկ­նա­բանէին քրիս­տո­նէից բա­ցակա­յու­թիւնով։

Ընդհա­նուր հա­մոզում է թէ ան­հե­տացած է եր­բեմնի առա­տու­թիւնը, ճիշդ անոր հա­մար թէ վե­րացած է քա­ղաքի աշ­խա­տու­նակ ջի­ղը՝ իր տե­ղը թո­ղելով պա­տեհա­պաշտ մեր­ձե­ցումնե­րու։

Դար­ձեալ այ­րե­րէ բաղ­կա­ցող բազ­մութեան մը մաս­նակցու­թիւնով ըն­թա­ցող հան­դիպման ժո­ղովա­վարն էր բժիշկ Ալի Չա­քըր։ ան միաժա­մանակ կը պաշ­տօ­նավա­րէ պե­տական հի­ւան­դա­նոցի մէջ, իբ­րեւ ներ­քին հի­ւան­դութիւննե­րու մաս­նա­գէտ։ Առա­ջին հեր­թին ոմանք կաս­կա­ծով կը մօ­տենա­յին անոր ժո­ղովա­վարու­թեան։ Մտա­հոգու­թիւն կար թէ ժո­ղովա­վարը զրոյ­ցի ըն­թացքը կրնայ շե­ղել։ Այդպէս չե­ղաւ եւ ատե­նախօ­սը յստակ տո­ղերով նկա­րագ­րեց բազ­մա­տարր հա­սարա­կու­թեան կա­րողու­թիւննե­րը, որոնք հա­մաձայ­նութիւն գտան շուրջ 40 հո­գիէ բաղ­կա­ցող լսա­րանի կողմէ։