Ճիզրէ Պօթան ականատեսներու վկայութիւնով

ԿԷՕԶՏԷ ՔԱԶԱԶ

[email protected]

Պետական զինեալ ուժերու կողմէ նախորդ ինը օրերու ընթացքին Ճիզրէ Պօթանի մէջ կատա­րուած­նե­րը հետզհե­տէ կը պար­զուին հա­սարա­կու­թեան առ­ջեւ։ 4 Սեպ­տեմբե­րին հռչա­կուած փո­ղոց ել­լե­լու ար­գելքը վե­րացաւ ինը օր ետք, իր ետին թո­ղելով 23 մե­ռեալ­ներ։ Տե­ղացի­ներու վկա­յու­թեամբ անոնցմէ 15-ը դի­պու­կա­հար­նե­րու զո­հը դար­ձած են։ Շրջա­փակ­ման օրե­րուն ար­գի­լուած էր նաեւ շտա­պօգ­նութեան ինքնա­շար­ժե­րու եր­թե­ւեկու­թիւնը։ Քա­ղաքի պե­տական հի­ւան­դա­նոցի մաս­նա­գէտ­ներ կը յայտնեն թէ 16 հի­ւանդներ որոշ հեր­թա­կանու­թեամբ կ՚այ­ցե­լէին զի­րենք տի­յալի­զի դրու­թեան հա­մար։ Ու­րեմն այդ ինը օրե­րուն այս երի­կամի հի­ւանդներն ալ չեն կրցած դար­մա­նուիլ։ Միւս կող­մէ թնդա­նօթաձ­գութեան եւ կրա­կոց­նե­րու պատ­ճա­ռած սար­սա­փին մէջ երեք տա­րեց ան­ձեր սրտի ին­ֆարկտի հե­տեւան­քով մա­հացած են։

Իրո­ղու­թիւն է որ այդ ինը օրե­րու ըն­թացքին քա­ղաքի կարգ մը թա­ղերուն մէջ նկա­տուե­ցաւ հա­սարա­կական անհնա­զան­դութեան վառ ապ­րումներ։ Օրի­նակի հա­մար կրա­կոց­նե­րու դժո­խային աղ­մուկի դէմ ժո­ղովուրդն ալ կը դի­մէր զըլ­կըթնե­րու եւ աման-չա­մանի աղմկո­ցի, որ իր կար­գին կը սպառ­նար ոս­տի­կան­նե­րու հո­գեբա­նու­թեան։

Ճիզ­րէ Պօ­թանի բնա­կիչ­նե­րէն սպա­նուած Էշ­րէֆ Էր­տի­նի եղ­բօր դուստրը Եասէ­մին Էր­տին կը պատ­մէ իր հօ­րեղ­բօր մա­հուան դէպ­քը։ «Մեր տան դիր­քը խիստ անա­պահով էր։ Նախ ապաս­տա­նեցանք հա­րեւա­նի մը տուն, ու ապա հոն­կէ ալ ան­ցանք հօ­րեղ­բօրս տու­նը։ Հօ­րեղ­բայրս վի­րաւո­րուե­ցաւ վե­րի յար­կը։ Սո­ղալով զինք կրցանք ներ­քեւ իջեց­նել։ Նախ դի­մեցինք շտա­պօգ­նութեան, որոնք մեր­ժե­ցին գալ պատ­րուակե­լով հօ­րեղ­բօրս կրա­կող ոս­տի­կան­նե­րու գո­յու­թիւնը։ Ապա դի­մեցինք ոս­տի­կանու­թեան 155 հե­ռախօ­սահա­մարին։ Պար­զե­ցինք մեր ինքնա­շար­ժի հա­մարը, որով զինք պի­տի փո­խադ­րէինք հի­ւան­դա­նոց։ Սա­կայն ինքնա­շար­ժին ալ կրա­կեցին եւ մենք վե­րադար­ձանք տուն։ Հօ­րեղ­բայրս արիւ­նա­հոսու­թեան պատ­ճա­ռաւ կեանքը կորսուցուց։ Դիակը ամ­բողջ օր մը եւ ամ­բողջ գի­շեր մը տու­նը պա­հեցինք։ Ար­տօ­նեցին դիակը դուրս հա­նել, պայ­ման դնե­լով որ երեք հո­գիով փո­խադ­րենք։ Դժուարա­ցանք եւ մին­չեւ որ ինքնա­շարժ տա­րինք եր­կու ան­գամ ձեռ­քերնէս ին­կաւ դիակը։ Վայ­րա­գու­թիւն մըն էր, որ կա­րատուեցաւ մե­զի հան­դէպ։ Մեր պատ­մածնե­րը ու­րա­ցող­նե­րը թող գան ու իրենց աչ­քով տես­նեն»։

Մեհ­տի Աս­լա­նի վկա­յու­թիւններն ալ տար­բեր չեն։ «Ըն­տա­նիքի 22 ան­դամնե­րով բան­տարկուեցանք տան մէջ։ Մեր մէջ կար սրտի, շա­քարախ­տի, երի­կամի հի­ւանդներ եւ յղի կա­նայք։ Տան սննդամ­թերքը ան­բա­ւարար էր։ 9 Սեպ­տեմբե­րի գի­շերը գնդա­կաձ­գութեան ամե­նաուժգին օրն էր։ Տան սե­նեակ­նե­րէն դուրս իսկ չկրցանք ելլել։ Ալ աւելի ցաւալի է մեր ապրածներուն վարչապետի եւ կառավարութեան այլ անդամներու կողմէ ուրացումը»։