Հարցը ոչ թէ անհատական է, այլ հաւաքական

Սոյն տա­րուայ ուսման տա­րեշրջա­նի վե­րամու­տը եղաւ բա­ւակա­նին փո­թոր­կոտ։ Ար­դէն յի­շողու­թիւննե­րու մէջ թարմ էր նա­խորդ տա­րուայ որոշ բռնու­թեան դէպ­քեր, որոնք պա­տահած էին դպրոց­նե­րէ ներս եւ թէ աշա­կեր­տա­կան եւ թէ ու­սուցչա­կան կեան­քի կո­րուստնե­րու պատ­ճառ դար­ձած։

Բնա­կանա­բար հա­սարա­կու­թեան մօտ լայն ար­ձա­գանգ գտած նման պա­տահար­նե­րը իր հետ բե­րած էին բազ­մաբնոյթ մեկ­նա­բանու­թիւններ։ Ոմանք կը մե­ղադ­րէին դպրոց­նե­րու վա­րիչ­նե­րը, որոնք անհրա­ժեշտ կան­խա­միջոց­ներ չէին ապա­հոված։ Իսկ ին­չե՞ր են այդ կան­խա­միջոց­նե­րը։ Այս պա­հուն առա­ջար­կո­ւած եղա­նակ­նե­րէն ոմանք խիստ կը հա­կասեն դպրոց կո­չուած կա­ռոյ­ցի ըն­կա­լու­մին։ Օրի­նակի հա­մար շա­տեր կը պա­հան­ջէին թէ իւ­րա­քան­չիւր աշա­կերտ նախ­քան դպրոց մտնել, խու­զարկո­ւի պաշ­տօ­նեայի մը կող­մէ։ Այդ առա­ջար­կողնե­րու միտ­քովն իսկ չէր անցներ թէ նման կան­խա­միջո­ցը յաղ­թա­հարե­լու հա­մար միշտ կա­րելի է գտնել այլ եղա­նակ­ներ։ Վեր­ջա­պէս «անվտան­գութիւն» կո­չուա­ծը գոր­ծադրե­լու հա­մար անհրա­ժեշտ է ամ­բողջ հա­մակար­գը վտան­գել, դպրո­ցը վե­րածե­լով ար­գե­լանո­ցի։

Վեր­ջին օրի­նակին մէջ դէպ­քի դրդա­պատ­ճա­ռը իր հա­սակա­կից­նե­րու մէջ ինքզինք մե­կու­սա­ցուած զգա­ցող աղջնա­կի մը վրի­ժառու­թիւնն է հա­սարա­կու­թե­նէն։ Ու­րեմն խնդի­րը կրկին ու­նի ըն­կե­րային ծալ­քեր, որոնց հա­մար բո­լոր եր­կի­րը կա­րօտ է յա­տուկ դար­մա­նու­մի։

6 Հոկ­տեմբեր, երեք­շաբթի օր, Պա­շաք­շե­հիրի լի­սէի մը աշա­կեր­տուհի, 2011-ին ծնած Ֆ.Մ.-ն, իր բնա­կած Գա­յապա­շը թա­ղամա­սի միջ­նա­կարգ դպրոց­նե­րէն մէ­կուն եկած եւ իր հետ բե­րած դա­նակով դպրո­ցի բա­կին մէջ աշա­կերտնե­րուն վրայ յար­ձա­կած էր։ Յար­ձա­կու­մի հե­տեւան­քով մէկ աշա­կերտ կեան­քը կորսնցու­ցած, եօթը աշա­կերտ ալ վի­րաւո­րուած էին։

Դէպ­քէն ետք բժշկա­կան խումբե­րու կող­մէ Պա­շագ­շե­հիրի Չամ եւ Սա­քու­րա Հի­ւան­դա­նոց փո­խադ­րո­ւած աշա­կերտնե­րէն 2-ը, բուժման աւար­տին դուրս եկան։

Կը տե­ղեկա­ցուի, թէ 5 աշա­կերտնե­րու բու­ժումը հի­ւան­դա­նոցին մէջ կը շա­րու­նա­կուի։

Յար­ձա­կու­մին մէջ կեան­քը կորսնցու­ցած 10 տա­րեկան Էս­լեմ Սա­րէ Պու­լութի յու­ղարկա­ւորու­թիւնը կա­տարո­ւեցաւ Պար­թը­նի մէջ։