"Hrant'ın gözlerinden gökyüzüne, Hrant'ın ellerinden toprağa baktılar"

Yazar ve Hrant'ın Arkadaşları grubu üyesi Gaye Boralıoğlu’nun yayına hazırladığı ve 31 Ekim’de raflarda yerini alan Hrant Dink suikastinin 20. yılı için 20 yazarın yeni öykülerinden oluşan “Özgürlüğü Kanadında: Hrant Dink İçin Öyküler” kitabının tanıtımı, 13 Kasım Cuma günü 23,5 Hrant Dink Hafıza Mekanı’nda yapıldı.

Hrant Dink suikastinin 20. yılı için bu sefer edebiyatçıların bu kitap için özel olarak kalemi eline aldığı ve edebi bir dille “Buradayız Ahparig” dediği kitap, Hrant Dink’in ardından oluşan ortak hafızaya ve dayanışmaya odaklanıyor.

Etkinliğe Dink ailesinin yanı sıra kitapta hikayeleri olan yazarlar Murathan Mungan, Ayfer Tunç, Irmak Zileli, Figen Alkaç, Murat Gülsoy, Behçet Çelik, Eylem Ata, Sevim Çiçek, Ayşegül Devecioğlu ve Polat Özlüoğlu katıldı.

Hrant'ın geniş ruhu ve sofrası

Etkinlikte ilk sözü kitabı yayına hazırlayan yazar Gaye Boralıoğlu aldı. Boralıoğlu, kitabın hazırlanış sürecine ilişkin yaptığı konuşmada şunları söyledi:

“Öykü yazması için davet ettiğim bütün arkadaşlar, büyük bir heyecanla katıldılar. Kitapta 20 yazar var ve hepsi Hrant'ın gözlerinden gökyüzüne, Hrant'ın ellerinden toprağa baktılar. 20 birbirine benzemeyen, 20 ayrı sesin bir araya geldiği, büyük bir çeşitliliğin olduğu bir kitap ortaya çıktı. Bu bize bir kez daha Hrant'ın dünyasının, onun evreninin, onun ruhunun ne kadar geniş olduğunu gösterdi. Biz bu genişliğe biraz daha katkıda bulunabilirsek ne mutlu bize.”

Boralıoğl'ndan sonra söz alan Hrant Dink Vakfı Başkanı Rakel Dink, ailesi adına yaptığı konuşmada tüm yazarlara teşekkür etti ve şunları şöyledi:

“Hepinizin katkısı çok güzel. Ve ben eminim ki, her biriniz çok güzel selam gönderdiniz ona. Ayrıca bu birlikteliğe hayran kaldım. Her biriniz bu açılan sofraya hoş geldiniz. Yüreğinizle, emeklerinizle hep yanımızdasınız. İyi ki varsınız.”

Çocukluk, Hrant'ın anısına konar mı?

Kitapta "Göğün, Yerin Sahipleri" isimli öyküsüyle yer alan yazar Murathan Mungan, böyle bir kitap ve etkinlikte yer almanın hem yazar hem de bu ülkenin bir yurttaşı olarak kendisine mutluluk verdiğini söyleyerek, şöyle devam etti:

"Hrant Dink’e sahip çıkanlar, onun anısına yeterince sahip çıktılar ve bunu sürdürüyorlar. Ama edebiyatın ayırıcı bir gücü var. Edebiyatın hafızası her şeyden çok daha mühim ve sürekli. İyi bir edebiyat eserinde var olan bir durum, hatıralarda daha derin iz bırakıyor. Gaye’nin önerisi geldiğinde, büyük bir ağırlık duydum üstümde. Birincisi, 'sipariş' işlere uygun bir adres değilim. Benim bir tema ya da damar yakalamam lazım yazarken. Gaye’ye de söyledim. Heyecanlandım ama bir şey çıkmayabilir diye. Yazarlara en çok çocuklukları yardım ediyor.  Bir çocukluk anısı kendi içinde katlanarak, kanatlanarak, gökyüzüne yeni güvercinler uçurtarak, sayfaya konmayı öğreniyor. Umarım benim öyküm de bu seçki içinde ve Hrant’ın anısında kendisine konacak uygun bir zemin bulmuştur."

Kitapta "Çıplak Ayakla" öyküsüyle yer alan Ayşegül Devecioğlu da yaptığı konuşmada, kitabı okuduğunda her bir yazarın kendi sesiyle konuşmasının çok anlamlı olduğunu söyledi ve şöyle dedi: “Kayıpların yeri doldurulamıyor. Acı bitmiyor. Ama yaramız kalbimizde. O hep açık kalsın.”

Bu kitapta nasıl yer almazdım?

"Geç De Olsa" başlıklı öyküsüyle "Budayım Ahparig" diyen Sevim Çiçek ise Hrant Dink ile tanışmasını anlattı. "Hrant'la Tarih Vakfı’nın bir etkinliğinde tanışmış ve ona sarılmıştım. Beni Yaşar Kemal ile tanıştırmıştı. O zaman demiştim ki, benim sırtım artık yere gelmez. Son kez de yine Tarih Vakfı’nın bir etkinliğinde gördüm. Gidip selam vermek istedim ama çekindim. Geldi masanın başına oturdu, siyah kadife ceketini çıkardı. Bembeyaz bir gömlekle. Son görüşüm odur. Nasıl olur da böyle bir kitapta yer almazdım?"

Diyarbakır’dan etkinlik için gelen, kitapta "Beni Uyandırın" isimli öyküsüyle yer alan Eylem Ata ise öykü yazma teklifini alınca Hrant Dink'in rüyalarını yakalayabilir miyim diye düşündüğünü anlattı. "Hrant düş ya da kabus gördüğünde, uyanmak istediğinde, Rakel'in ayak seslerini nasıl duyar? Kim Hrant'ı oradan uyandırır? Hrant, beni uyandırın dedi. Uyandıramadık. Ama belki hala bir şansımız daha vardır, başka bir düzlemde."