Զախարովա. «Մեզի համար Հայաստանը լոկ ինքնիշխան պետութիւն մը չէ»

Մոսկո­ւան ու Երե­ւանը կը կա­պեն յա­տուկ յա­րաբե­րու­թիւններ, որոնք հիմ­նո­ւած են ընդհա­նուր պատ­մութեան եւ եր­կու եր­կիրնե­րու ժո­ղովուրդնե­րու ան­կեղծ հա­մակ­րանքին վրայ։ Այս մա­սին յայ­տա­րարած է Ռու­սիոյ Դաշ­նութեան Ար­տա­քին Գոր­ծոց Նա­խարա­րու­թեան պաշ­տօ­նական բան­բեր Մա­րիա Զա­խարո­վա՝ պլո­կըր Օլ­կա Պլա­կովեշ­չենսքա­յային տո­ւած հար­ցազրոյ­ցին ըն­թացքին։

Անոր հա­մաձայն՝ Ռու­սիա Հա­յաս­տա­նը կը նկա­տէ ոչ միայն իբ­րեւ ինքնիշ­խան պե­տու­թիւն, այ­լեւ իբ­րեւ եր­կիր մը, որուն հետ ու­նի պատ­մա­կան խոր ար­մատներ, միատեղ ծրագ­րեր, ըն­տա­նեկան կա­պեր, առեւտրա­կան յա­րաբե­րու­թիւններ եւ ճա­կատագ­րե­րու սերտ ու փո­խադարձ կա­պեր։

Զա­խարո­վա յատ­կա­պէս ընդգծած է, որ Մոս­կո­ւա միշտ ձգտած է սա­տար հան­դի­սանալ Երե­ւանին։ Ան յայտնած է, որ այս աջակ­ցութիւ­նը թե­լադ­րուած է ոչ միայն աշ­խարհա­քաղա­քական շա­հերէն, այ­լեւ եր­կու բա­րեկամ ժո­ղովուրդնե­րու մի­ջեւ գո­յու­թիւն ու­նե­ցող խոր մարդկա­յին ու մշա­կու­թա­յին կապերէն։