լուրեր

Նախարարին ցեղասպանութիւնը ուրացող այս արտայայտութիւնները նորութիւն մը չեն։ Ան 2010-ին Եւրոպայի Խորհուրդի Պատգամաւորներու ժողովի նախագահի տիտղոսով պաշտօնական այցելութիւն մը կատարած էր Հայաստան։ Երբ ինք մերժեց ցեղասպանութեան յուշարձան այցելել, Հայաստանի կառավարութիւնն ալ «պաշտօնական այցելութիւն»ը վերածեց «աշխատանքային ժողով»ի։

Թէ ինչ եղաւ Ամիտայի փառք ու պարծանք Ս. Թէոդորոս կաթողիկէն, որուն կորսուիլն հայ պատմութեան մէջ սեւ էջ մըն է, երբ կրօնաւոր մը իր բոլոր կեանքը կը նուիրէ զայն գեղեցկացնելու եւ հայ մշակոյթի կեդրոն մը դարձնելու համար, դժբախտաբար այդ միեւնոյն վանքը գրեթէ 75 տարի վերջ ուրիշ կրօնաւոր մը… նոր Վասակ մը կը յանձնէ իւր ամբողջութեամբ՝ հեթանոսաց. Աստուծոյ փառաբանութեան Ս. Տաճարը վերածելով մզկիթի՝ «Գուրշունլու ճամի» անուամբ։

Թէ ինչ եղաւ Ամիտայի փառք ու պարծանք Ս. Թէոդորոս կաթողիկէն, որուն կորսուիլն հայ պատմութեան մէջ սեւ էջ մըն է, երբ կրօնաւոր մը իր բոլոր կեանքը կը նուիրէ զայն գեղեցկացնելու եւ հայ մշակոյթի կեդրոն մը դարձնելու համար, դժբախտաբար այդ միեւնոյն վանքը գրեթէ 75 տարի վերջ ուրիշ կրօնաւոր մը… Աստուծոյ փառաբանութեան Ս. Տաճարը վերածելով մզկիթի՝ «Գուրշունլու ճամի» անուամբ։

Անշուշտ կարելի է հարցնել թէ այս բոլորը վերջին հաշւով ի՞նչ նպաստ պիտի ունենան տիրող այս դաժան վայրագութիւնը կանխելու համար։ Կարելի է նաեւ այս հարցումով վհատիլ, բայց մենք կրկնենք այն միտքը, որ արտասանած էինք մեր ելոյթի ընթացքին «Որքան ալ հակասական թուի, խաղաղութեան տիրանալու համար ստիպուած ենք անվարան կռուելու, քանի որ խաղաղութիւնը ո՛չ մաղթանքով պիտի կայանայ, ոչ ալ աղօթքով»։

Պարզւում է, որ պատերազմներն էլ են լինում երջանիկ կամ դժբախտ։ Զինուորը իր կեանքն է զոհաբերում յանուն հայրենիքի եւ զոհուելով՝ իր անունը փառքով պսակում եւ համալրում հերոսների շարքը։ Յամենայնդէպս այդպէս էր մինչեւ հիմա։ Այժմ պատերազմը պատերազմ էլ չի կոչւում. այն չի յայտարարւում, չկայ ռազմաճակատի գիծ, հրամանատարներ, զօրք չկայ իր տարբերիչ նշաններով, ուստի եւ զոհուածներն էլ հերոսներ չեն, իսկ նրանց շիրիմներն էլ անանուն են, միայն համարակալած։

Երկօրեայ միջոցառման ամենածանր բեռը խումբ մը ընկերներուն հետ ստանձնողը Միհրան Ուլիկեանն է։ Վաքըֆլըգիւղցիներու համար մի այլ հարազատ ու սիրելի անձնաւորութիւն։ Բացման կարճ ճառ մը կ՚արտասանէ ու խրախճանքը կը սկսի։ Միջոցառման երաժշտական բաժինը յանձնուած է «Ոմանք» խումբի անդամներ Լարա Նարին, Իլքէմ Պալսէչէն, Ռուբէն Մէլքիսէթօղլու, Սարօ Ուսթա, Սեւան Կարապետօղլու եւ Արի Հերկելի։

Երեւակայէք նման մի տեսարան. ամուսնական զոյգ (կինը հայազգի է, ամուսինը՝ գերմանացի), հեռատեսիլի առջեւ սպասում են հաղորդմանը՝ գարեջրի մասին։

Վարչապետի ցաւակցական պատգամը կամ նախագահական ընտրութիւններու նախօրեակին հեռուստակայանէ մը արտասանած «Կը ներէք ալ աւելի վատ բաներով, հայ ըլլալով մեղադրեցին» արտայայտութենէն ետք նիւթը երկրի օրակարգի մտաւ ու յայտնի է որ մինչեւ 2015 ալ օրակարգի վրայ պիտի մնայ։

30 Յուլիս Չորեքշաբթի, Շիշլիի քաղաքապետարանէն Տէրսիմի Հայոց Հայրենակցական միութեան ապահոված հանրաշարժով կը մեկնինք Պոլիսէն դէպի Տէրսիմ։ Փառատօնը շատ երկար տարիներ պետութեան, կամ աւելի ճիշդ պետական բանակին ծանր լուծին դիմադրելու եւ այս տարածքի ազատատենչ կամքը դրսեւորելու յաղթական խորհրդանշանը եղած է միաժամանակ։

Երախտաշատ երաժշտագէտը զոհ գնաց Համիտեան գրաքննութեան, հասարակ «երգարան» մը հրատարակած ըլլալուն համար։

Պատերազմ ապրած եւ ահռելի զոհերի գնով յաղթած սովետական ժողովուրդը միայն մի բանից էր վախենում՝ պատերազմի կրկնութիւնից եւ մի բանով էր ուրախանում՝ պատերազմի բացակայութիւնից։

11-րդ «Ոսկէ Ծիրան»-ին որպէս մշակութային օճախ միացել էր եւս մի կեդրոն՝ դա «Մետաքսէ ճանապարհ» հիւրանոցն էր, բացուած՝ Այգեձոր 53 հասցէով, ԱՄՆ-ից ժամանած Լեւոն Տէր-Պետրոսեանի կողմից։