Merhaba,
Bu sayıya Murat Cankara’nın ‘İstanbul’un Ermeni Amiralar Sınıfı’ hakkındaki üstüne başlıyoruz. Cankara’nın da dediği gibi Hagop Barsoumian'ın çalışması tarihyazımı açısından oldukça zihin açıcı. Kitaba kaynaklık eden doktora tezi, sadece Ermeni değil Osmanlı tarihyazımı açısından da çok önemli.
DoğuBatı Yayınları, çok özel iki çalışmayı meraklılarıyla buluşturdu. Özgür Taburoğlu’nun ‘Resim, Söz ve Yazı-İmge Yaratmanın ve Bozmanın Yolları’ ile Fermâ Lekesizalın’ın ‘Modern, Narsist ve Yararlı-Romanın Eleştirel Ufukları’, sanat ve edebiyat alanında ufuk açmaya ve ilham vermeye aday iki kitap. Karin Karakaşlı yazdı.
Séraphita, Honoré de Balzac için de tüm eserleri arasında farklı bir yere sahiptir. Eşine gönderdiği bir mektupta, “Madam, işte benden istemiş olduğunuz eser” diyen Balzac şöyle devam eder: “Séraphita, benim ustalık eserim olacaktır. Bir Goriot Baba her gün yazılabilir ama Séraphita gibi bir yapıt bir ömürde ancak bir kez ortaya çıkar.” Jaguar Kitap, bu önemli eseri İsmet Birkan’ın muhteşem çevirisiyle yayımladı. F. Gökhan Diler yazdı.
Engin Özendes, ‘bir ömür ve gönül işi’ olarak tanımladığı ‘Osmanlı İmparatorluğu’nda Fotoğrafçılık (1839-1923)’ adlı kapsamlı çalışmasında, fotoğrafın, Pera’dan Middili’ye Çanakkale’den Halep’e kadar geniş bir coğrafyada yaşadığı serüveni pek çok çarpıcı ayrıntısıyla kayıt altına almış. Uygar Gültekin yazdı.
Elif Şafak’ın son romanı ‘Ustam ve Ben’in arka kapağında “Elif Şafak’ın muazzam hayalgücü ve zengin diliyle Osmanlı tarihinin derinliklerine doğru şaşırtıcı bir yolculuğa çıkıyoruz” diyor. Oysa kitap, bazı zorlama eklemeler ve vahim tarihsel hatalar nedeniyle, yaratıcılığın ortaya çıkardığı bir sanat eseri değil de çok satması için dizayn edilmiş bir ‘zanaat eseri’ tadı veriyor. Levon Bağış yazdı.
Keyifli okumalar,
Ferda Balancar
[email protected]
