Ferat Ayebe

Dikran “Oğlum, duduk Ermeni elması (kayısı) ağacının güzelliğini, zarafetini ve hüznünü, nefesiyle sese dönüştürenlerin çalgısıdır” diye ekledi. Garabet bu büyülü çalgıyı elinde tuttuğuna inanamıyordu. Sonra Dikran, duduk’u geri istedi ve iki dudağı arasına sıkıştırdı. Babası Semerci Dikran öyle bir üflüyordu ki!