Waseem Ahmad Siddiqui

Birileri için bu görüntüler korkuya sebep oldu. Bir yığın insanın deniz kıyılarına varması, bir yığın insanın karaya koşması bir dehşete sebep oldu. Tuhaftır ki, yine bu görüntüler arasında bir çiftin el ele koşmasına denk geldim. Yüzlerinde çok canlı bir gülüş vardı. Tıpkı bir yağmurun altında bir çiftin yaşadığı sevinç gibi.

Edvard Munch, belki de insan acısının son hâline ulaşacağını sanmıştı: çığlıkla. Oysa yıllar sonra başka biri gelip o çığlığın eksik parçasını tamamlamıştı. Çünkü insan bazen bağırmadan önce ağlar. Ve bazen ağlayamadığı için bağırır.