Առերեսումը անհրաժեշտ է խաղաղութեան համար

Կող­քի սիւ­նակնե­րուն վրայ ար­ձա­գան­գած էինք «Խա­ղաղու­թեան հա­մար 1001 ստո­րագ­րութիւն» կո­չեալ ար­շա­ւի մամ­լոյ յայ­տա­րարու­թեան։

Այդ ար­շա­ւը կը ծա­գէր վեր­ջերս շա­րու­նա­կող հաշ­տութեան գոր­ծընթա­ցի յա­ռաջա­ցու­ցած թեր ու դէմ կար­ծիքնե­րու հո­սան­քին մէջ խա­ղաղու­թեան կողմ ըլ­լա­լու մի­տու­մէն։

Պատ­մա­կան յայտնի իրո­ղու­թիւն է թէ, ազ­գայնա­կան շրջա­նակ­նե­րը իրա­ւական բո­լոր պա­հանջնե­րը կը դի­տեն անհնա­զան­դութիւն ըլ­լա­լով։ Օս­մա­նեան Կայսրու­թեան շրջա­նին ալ հայ ժո­ղովուրդի ար­դար պա­հանջնե­րը, որոնք կը ներ­կա­յանա­յին բա­րեփոխ­ման իմաս­տով, նոյնպէս դի­մաւո­րուե­ցան ան­հանդուրժող կե­ցուած­քով եւ հարցին լուծման համար գոր­ծադրո­ւեցաւ ցե­ղաս­պա­նու­թիւն։

Ան­շուշտ որ ող­ջունե­լի է զի­նեալ ապստամ­բութեան վերջ գտնե­լը, զէն­քի գոր­ծա­ծու­թե­նէն հրա­ժարի­լը, երի­տասարդ կեան­քե­րու զո­հուի­լը կան­խե­լը։ Սա­կայն ներ­կայ քա­ղաքա­կան հա­կադ­րութեան մէջ որոշ շրջա­նակ­ներ, որոնք պի­տի նա­խընտրէին ապստամ­բութեան դէմ կոր­ծա­նիչ յաղ­թա­նակ մը տա­նիլ, այդքան ալ ու­րախ չեն ընդդի­մադիր քա­ղաքա­կան ու­ժի ինքնա­լու­ծարկու­մէն։ Ան­գամ շատ աւե­լի յա­գեցած պի­տի ըլ­լա­յին զան­գո­ւածա­յին սպանդնե­րու հե­տեւան­քով այդ ար­դիւնքը տես­նե­լէ։

Նշենք թէ գոր­ծող կա­ռավա­րու­թեան շար­քե­րուն մէջ ալ ընդհա­նուր հա­կու­մը այդպի­սին էր, բայց չէին կրցած առա­ր­կել Ազ­գա­յին Շարժման Կու­սակցու­թեան պետ Տեւ­լեթ Պահ­չե­լիի յան­դուգն ելոյթնե­րուն։

Փոր­ձուե­լով հաշ­տութեան գոր­ծընթա­ցի նա­խորդ գոր­ծադրման ձա­խողու­մէն, շա­տեր կաս­կա­ծու­մով կը մօ­տենան ներ­կայ զար­գա­ցումնե­րուն։

Նա­խապէս կող­մե­րը որոշ հա­մաձայ­նութեան հա­սած էին, մա­նաւանդ Տոլ­մա­պահ­չէի բա­նակ­ցութիւննե­րէ ետք։ Հա­սարա­կու­թիւնը յու­սադրո­ւած էր թէ խնդի­րը պի­տի լու­ծո­ւի երկխօ­սու­թեան մի­ջոցաւ։

Անսպա­սելի պա­հուն նա­խագահ Էր­տո­ղան տա­պալեց բա­նակ­ցութեան սե­ղանը, աւե­լին բան­տարկեց այց հան­դի­պումնե­րու կա­րեւո­րագոյն գոր­ծի­չը՝ Սըր­րը Սիւ­րէյյա Էօն­տե­րը։

Ապա դէժ կռիւ­ներ բռնկե­ցան քրտաբ­նակ քա­ղաք­նե­րուն մէջ, ուր հրա­սայ­լեր խու­ժե­ցին խա­ղաղ բնա­կիչ­նե­րու ապ­րած թա­ղամա­սերը եւ ռմբա­կոծե­ցին բնա­կելի շէն­քե­րը։

Նոյնքան հուժկու եղաւ հայ­դուկնե­րու փո­խադարձ հա­րուածը եւ շա­բաթ­նե­րու տե­ւողու­թեամբ զո­հուե­ցան հայ­դուկ, զի­նուոր կամ ոս­տի­կան բազ­մա­հազար կեան­քեր։

Այժմ ցան­կութիւն կայ այդ հրդե­հը յա­գեց­նե­լու, առանց դի­մելու կեն­սա­կան նշա­նակու­թիւն ու­նե­ցող բա­րեփո­խումնե­րու։

Այս բաց­թո­ղումն է որ կաս­կա­ծի տակ կը դնէ շա­րու­նա­կուող գոր­ծընթացը։