Էպոսագիտութիւն, աւանդոյթներ, հաւատք, ծէս… Բոլորն ալ առնչուած են բնութեան հետ։ Հետզհետէ միտքը, մտորումը, գաղափարը եւ գաղափարախօսութիւնը։ Փիլիսոփայութեան անծայրածիր տարածքին մէջ ձեւաւորուած ամէն ինչ հիմնականին բնութեան ընկալումի երեւոյթներ են։
Գաղափարներու հարթած ճամբան կը հասնի այնպիսի բարձունքի, ուր մենք կը կորսնցնենք այդ գաղափարի ծագման տեղի տուող միջավայրը, կամ ալ անոր բնութեան հետ ունեցած հաղորդակցութիւնը։
Այս բոլորը կը մտաբերեմ, երբ կը հետեւիմ Եսայեան Մշակոյթի եւ Գրականութեան Միութեան «Հանդիպում» փառատօնին։
Ուրախութեամբ կ՚անդրադառնամ թէ այդ հսկայ աշխատանքի մտայղացումը եւ գործադրութիւնը դրուած է երիտասարդներու ուսերուն։
Կ՚երեւակայեմ այս օրերուն արտասահմանեան ոեւէ հայ գաղութէ կամ Հայաստանէ ժամանած մէկը եթէ հետեւի այս փառատօնին եւ շփուի կազմակերպող երիտասարդներու հետ, ինչպիսի՞ պատկերացում մը պիտի ունենայ մեր ժամանակներու պոլսահայ երիտասարդութեան մասին։
Անշուշտ որ շատ դրական պիտի ըլլայ այդ տպաւորութիւնը։ Բայց դարձեալ մենք չէի՞նք որ հիասթափութեամբ կ՚արտայայտուէինք այդ նոյն սերունդի մասին։
Կը տեսնէինք սանուց միութիւններու մատնուած անձայնութիւնը, կենդանութեան դոյզն իսկ նշոյլ չունենալու տխուր պատկերը, կը դիմէինք ամենապարզ եղանակին, որն է մեղադրել նոր սերունդը։
«Հանդիպումը» փաստ է, որ նոր սերունդը խոստմնալից է, կարող է իր վրայ դրուած յոյսերը արդարացնելու։ Խնդիրը գաղափարի, գաղափարախօսութեան բացակայութիւնն է։
Վերջապէս երիտասարդութիւնը տարիքով բացատրելը լուրջ խաբկանք մըն է։ Հանդիպած ենք փոքր տարիքով պահպանողական միտքեր իւրացուցածներու, կամ հակառակը՝ յառաջացած տարիքին ամենայանդուգն միտքերով առաջ նետուողներուն։
Այս շաբաթ, ճիշդ ալ Նեվրոզի նախօրեակին սիրեցինք այս գրութիւնը աւարտել ամբողջ կեանքի տեւողութեամբ երիտասարդ մնացած մեր սիրելի աւագ եղբայր Սարգիս Սերովբեանի լուսանկարով, քանի որ յաջորդ համարով արդէն պիտի յիշատակենք զինք իր մահուան տարելիցի առթիւ։
