Kardeşçesine

2017’nin benim açımdan en ilginç yapımları, dünyada ‘The Crown’, Türkiye’de ise ‘Sıfır Bir - Bir Zamanlar Adana’da’ dizileri oldu. 2016 yapımı ‘The Young Pope’u keşfetmek de bu yılın en büyük kazançlarındandı.

Öncelikle zaten hukuki açıdan tartışmalı bir yöntem olan KHK düzenlemesi ile yine hukuki açıdan son derece sakıncalı bir düzenleme getirilmekle kalınmıyor, bir de bunun güvencesinin siyasilerin yorumları olmasına kanaat etmemiz bekleniyor. Böylesi kritik bir konuda ne yapılacağı siyasetçilerin ayak üstü beyanları ile netleşebilir mi?

Marmara Üniversitesi Siyaset Tarihi Anabilim Dalı Başkanı iken KHK ile ihraç edilen Prof. Dr. Yüksel Taşkın ile Abdullah Gül’ün çıkışından AKP-MHP ittifakına, İYİ Parti’nin performansından CHP’deki duruma, Türkiye siyasetindeki 2018 ihtimallerini konuştuk.

Gazeteci Mete Çubukçu Ortadoğu’yu yıllardır yakından izleyen isimlerden. Çubukçu ile 2018’e protestolarla giren İran’ı, Suriye’deki olası gelişmeleri ve büyük güçlerin Ortadoğu politikalarını konuştuk.

Okuduk ki Erdoğan bu çıkışı Batı Trakya’da Müslümanların başmüftü seçemiyor oluşu nedeniyle yapmış. Şimdi: öyle olduğu durumda bile burada ciddi bir mesele ya da meselelerimiz var. Öncelikle Türkiye Ermeni toplumu tüm hazırlıklarını yapmasına rağmen Patrik seçimini gerçekleştiremiyor.

Prof. Dr Turgut Tarhanlı: Lozan Antlaşması, azınlıkların korunması konusunda bir mütekabiliyet veya karşılıklılık gibi bir esası öngörmüş bir antlaşma değildir. Bu Türkiye tarafında siyasilerin ağzında çok yaygın olan bir terim.

Türkiye’de çok sayıda siyasi cinayet işlenmiştir, bunların bazılarında ya da büyük bölümünde devletin içindeki unsurların rolü de vardır, ancak devletin bu kadar, bu çapta içinde olduğu başka bir cinayet, herhalde yoktur.

Dolar Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bir kez daha Merkez Bankası’nı hedef alan açıklamaları ile tırmanmış ve 4 liraya dayanmış durumda. Bu sadece ABD doları ile borcu olanları değil Türkiye ekonomisinde yarattığı etki ile tüm yurttaşları etkiliyor ve etkilemeye devam edecek.

Bilmiyorum bu iş bir tek bana mı tuhaf geldi? Bu konu araba kullananlar için neden bu kadar önemli ve ayrıca iktidar açısından da cam filmi kullananları üzmemek “Mağduriyet yaratmamak” neden bu kadar önemli? Anlamak zor.

Şimdi siyaset alanında 'Türklük' merkezli üç parti olmuş oluyor: AKP, MHP ve İYİ Parti.

Totalitarizm böyle şeylere dikkat eder. Yalan da olsa, yalan olduğu bilinse de bazı işlemler usulüne uygun yapılmalıdır. Rejim kimseye haksızlık yapmadığı iddiasını sürdürmek ister çünkü. Dolayısıyla söz konusu kişi görevden alınmaz. İstifa etmelidir.

Baba dava açmasa bu konu böyle kapanıp gidecek. Devlet iki askerinin başına ne geldiği konusunda hiçbir açıklama yapmayacak. Neden? Bu insanlar böylesine değersiz mi? Ya da daha önemli bir soru dolanıyor aklımda.

Patrik Kaymakamı Karekin Bekçiyan, gündemdeki gelişmeleri değerlendirmek üzere Kumkapı’daki Patrikhane binasında bir basın toplantısı düzenledi. Toplantıda seçim sürecine dair dilekçeye devletten gelecek yanıt için iki ay daha beklenmesi görüşü ağırlık kazandı. Bekçiyan, kendisi hakkında “devlet açısından kabul edilebilir bir isim değil” şeklinde basına demeç veren Amerika Doğu Bölgesi Ruhani Önderi Başepiskopos Khajag Barsamyan’a da tepki gösterdi.

Herhalde Ayşe Çelik diyelim sosyal medyada “Oraları dümdüz edelim” dese soruşturmaya filan uğramayacak, hayatına devam edecekti. Hatta belki takdir görecekti. Sonuç olarak “Çocuklar ölmesin” diyen bir insanı hapse atmayı da becermiş bir ülke olacağız artık. Az utanç değil.

Öncelikle şu soruyu sormak gerek. Kuzey Irak’ta yaşayan Kürtler, hele ki son 60-70 yılda sık sık Bağdat rejiminin katliamlarına maruz kaldıkları düşünüldüğünde, neden kendi kaderleri hakkında bir oylama yapamasınlar? Buna bu sertlikte karşı çıkmanın somut gerekçesi ne olabilir?

Demirtaş’ın güçlü bir mizah duygusu taşıdığını, bahsettiği konuların ağırlığına halel getirmeden, egemenleri, iktidarı, mizahın diliyle epey yıprattığını biliyoruz. Demirtaş bu özelliğini, tüm hikâyelerde değil ama ‘yakışacağını’ düşündüğü bir-iki hikâyede ortaya koymuş.

Tekil gibi görünen ama topladığımızda hayli tatsız bir manzara. Bu manzarayı doğuranın OHAL rejiminin de eşlik ettiği mevcut Türkçü-İslamcı koalisyon olduğunu söylemeye gerek yok.

AKP son 12 yılda başlattığı toplumu biçimlendirme planının sekteye uğradığını görmüş ve seçimleri –bir tür- geçersiz kılarak yeniden iktidarı kazanma yoluna gitmişti. Bunu bir baskı rejimi olmadan yapamazdı.

Danıştay Başkanı eleştirilere yanıt verir, kabul etmez vs bunları anlarım fakat bunun da ötesine geçip ana muhalefet partisinin siyasi durumuna ilişkin, iktidar medyasını aratmayacak analizlere girişmesine ne demeli? Bunları da mı artık normal karşılamak gerekecek?

İstanbul Üniversitesi SBF Öğretim Üyesi Güven Gürkan Öztan ile 62. Yılında 6-7 Eylül’ü konuştuk.

Fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla bir pankartta “Nuriye ve Semih” hemen altındaki pankartta da “Yaşasın” yazıyordu. Özetle Nuriye ve Semih yaşasın, demişler. Böylesi bir talep nasıl oluyor da suç oluyor, bunu anlamaya çalışıyoruz günlerdir.

Beşiktaş-Konya maçında olanlara “Toplumsal kutuplaşma”nın sonucu olarak bakmak elbette mümkündür. Ancak meseleye sadece bu açıdan baktığımızda bir yere varamayız. Öncelikle şu soruya yanıt bulmalıyız: “Toplumsal kutuplaşma”yı yaratan kimdir?

Totalitarizmin gücü buradadır. Bir yalanın beş yüz bin kere, bir milyon kere söylenmesi gerektiğine inanır, bu sistemi kuranlar. Ve bunu yaparlar da. Sonunda yalanlarına inanan bir kitle yaratırlar ve bu kitle bir kez yaratıldıktan sonra sıra beş yüz bin kere bir milyon kere tekrarlanacak yeni yalanlara gelmiştir.

Erdoğan rejimi bir ölçüde adalet yürüyüşünde temsilini bulan demokrasi ve insan hakları taleplerini 15 Temmuz anmalarını vesile ederek bastırmaya ve boğmaya çalışacak, bunu ipuçları gayet var.