Երբ Թուրքիայ իր պաշ­տօ­նական բո­լոր մի­ջոց­նե­րով յա­մառօ­րէն կը շա­րու­նա­կէ Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նութեան փաս­տա­ցի իրո­ղու­թիւնը ու­րա­նալ, բազ­մա­թիւ զար­տուղի գոր­ծօններ կրկին ու կրկին նիւ­թը կը պա­հեն օրա­կար­գի վրայ։ Ար­դա­րեւ վեր­ջին 10 տա­րինե­րու ըն­թացքին ամե­րիկեան եւ եւ­րո­պական բազ­մա­թիւ ապա­հովագ­րութեան ըն­կե­րու­թիւններ Թուրքիայէն հա­շիւ պա­հան­ջե­ցին իրենց կող­մէ ապա­հովագը­րո­ւած Օս­մա­նեան Կայսրու­թեան քա­ղաքա­ցի հա­յերու հա­մար։ Այժմ բո­լորո­վին տար­բեր բնոյ­թով զար­գա­ցում մը կը ստեղ­ծէ նման շփոթ։ Զո­ւիցե­րիոյ դրա­մատու­նե­րը ծա­նօթ են իրենց գաղտնա­պահու­թեամբ։ Սա­կայն միւս կող­մէն կը գոր­ծէ օրի­նակա­նու­թեան եւ թա­փան­ցի­կու­թեան սկզբունքնե­րը։ Այդ սկզբունքնե­րէն մեկ­նե­լով դրա­մատու­նը կոչ կ՚ընէ բո­լոր անոնց, որոնց հա­շիւ­նե­րուն մէջ գու­մար կայ բայց եր­կար տա­րինե­րէ ի վեր ոչ մէկ գոր­ծո­ղու­թիւն։ Այս երե­ւոյ­թը պատ­ճառ եղաւ որ թեր­թիս աշ­խա­տակից­նե­րէն Վար­դան Էս­դուգեան հե­տապնդէ այդ ցան­կե­րուն մէջ յայտնը­ւած հայ անուննե­րը, որոնցմով գո­յացաւ ներ­քե­ւի հար­ցազրոյ­ցը։ Հար­ցազրոյ­ցը ու­շ

Տրապիզոնում (Տրապզոն) ձերբակալել են 8 հոգու, ովքեր կասկածվում են Շիշլիում կատարված սպանության մեջ: Խումբը հարձակվել էր Շիշլիում բնակվող հայազգի զույգի տան վրա, կապել նրանց՝ պատճառ դառնալով Հակոբ Յակուփ Դեմիրջիի մահվանը: Հակոբ Յակուփ Դեմիրջիի կինը՝ Սեդա Աիդա Դեմիրջին, վնասվածքներով տեղափոխվել էր հիվանդանոց:

Հրանդ Տինք Հիմնարկի Մշակութային ժառան­գութիւն ծրա­գիրի կազ­մա­կեր­պութեամբ, Անա­րատ Յղու­թիւն շէն­քի «Հա­ւաք» սրա­հին մէջ, նա­խորդ Ուրբաթ օր կա­յացաւ նիստ մը, ուր ներ­կա­յացուեցան երեք տար­բեր քար­տէ­զագ­րութեան նա­խագի­ծեր։

Հայ ժո­ղովուրդի փի­լիսո­փայա­կան աւան­դութեան մէջ շատ ուշ զար­գա­ցած երե­ւոյթ մըն է ար­դի քա­ղաքա­կանու­թիւնը, մա­նաւանդ ալ կու­սակցա­կան հա­մակար­գը։ Ան­շուշտ որ ու­նե­ցած ենք կու­սակցու­թիւններ, սա­կայն անոնք իշ­խա­նու­թիւն ձեռք բե­րելու հա­մար մրցակ­ցե­լու են­թա­հող մը չու­նե­նալով, վերածուած են գա­ղափա­րախօ­սական ակումբնե­րու։ Շատ կարճ տե­ւած է հայ­կա­կան աւան­դա­կան կու­սակցու­թիւննե­րու իրաւ քա­ղաքա­կան գոր­ծունէու­թիւնը։ Վրայ հա­սած է 1915-ը եւ հայ քա­ղաքա­կան միտ­քը հար­կադրո­ւած է այ­լա­սերու­մի կամ ու­ծա­ցու­մի վտան­գին դի­մաց հա­յապահ­պանման աշ­խա­տու­թիւն ծա­ւալե­լու։ Եթէ այս երե­ւոյ­թը կը վե­րաբե­րի ընդհան­րա­պէս սփիւռքա­հայութեան, Հա­յաս­տան եր­կիրն ալ խորհրդա­յին կար­գե­րու որ­դեգրած «պրո­լետար­նե­րու բռնա­տիրու­թիւն» սկզբունքին հե­տեւան­քով, չէ ու­նե­ցած մրցու­նա­կու­թիւն թե­լադ­րող կու­սակցու­թիւններ։