Bu “hoşgörülü” denen toplumun bir kesiminin nasıl da bir anda bir linç kalabalığına dönüştüğünü görmekteyiz. Şunu unutmamak gerekir. Hiç kimse doğduğu toprakları terk etmek, sürekli gözetim altında ve üstelik de hayli zor koşullarda, sürekli aşağılanma tehdidi ya da olgusuyla yaşamak istemez.

Zaven Biberyan’ın Meteliksiz Aşıklar romanı 1950’lerin sonlarında bir aşk hikayesi etrafında Ermeni bir ailenin iç çatışmalarına yakından bakarken Ermeni toplumun siyasi iktidarla ilişkilerine ve kendi içindeki bildik sorunlarına da ışık tutuyor. Romanı okuyunca “65 yıldır ne değişti, ne değişmedi acaba?” diye düşünüyor insan..

111 gündür açlık grevi yapan iki insan var. Ve bu iki insanın ölmemesi, taleplerinin karşılanması için ses çıkaran 111 kişi. Devletin böyle bir konudaki tepkisi ibretliktir.

Bu yürüyüşün Gezi Direnişi benzeri bir toplumsal hareketliliğe yol açmasından iktidarın çekindiği de gözlemleniyor. Bu kaygıyla olsa gerek, sık sık, yürüyüşü kriminalize etmeye, karalamaya yönelik açıklamalar yapılıyor.

Bu şiddet kültürü öylesine geniş bir zemin bulmuş durumda ki kendine, bu zemin iktidarda kendi gibi konuşan, davranan birini gördüğünde, kendi temsilini bulurken, iktidar da bu temsili boşa çıkarmıyor, o kültürün yaşayacağı iklimi diri tutuyor, bir anlamda devlet ile millet –belki de tam da burada- bütünleşiyor.

Gezi ile birlikte ilk kez başkalarının sözü, “dil”i, üstelik yepyeni, ufuk açıcı, özgürleştirici dili siyaseti ve kamusal hayatı kaplar hale gelmişti. AKP artık geriden geliyordu. Oy ve devlet gücüyle belirlediği “söz”ünün hegemonyasını kaptırmıştı.

Türkiye’nin ilk Erbil Başkonsolosu ve Ermeni Soykırımı’ndan sorumlu olduğu gerekçesiyle 1922’de Berlin’de öldürülen eski Trabzon Valisi Cemal Azmi Bey’in torununun çocuğu olan Aydın Selcen'le Türkiye’nin 1915 ile yüzleşme yollarını konuştuk.

Her 24 Nisan’da ister milliyetçi-ulusalcı medya olsun ister merkez medya kategorisi altında faaliyet gösteren medya olsun Ermenilerin bir şekilde “şüpheli” olarak gösterilmesine ne yazık ki alışkınız. 100.yıldan sonra belki bu alışkanlık bir nebze hafifler diye düşünmüştük ama olmadı.

16 Nisan seçimleri YSK’nın kararı nedeniyle meşruiyet açısından tartışılsa da eldeki sonuçlar son dönemin siyasi eğilimleri açısından da mercek altına alınıyor. Türkiye’deki milliyetçi akımlar üzerine çalışmalarıyla bilinen Gazeteci Kemal Can MHP açısından 16 Nisan referandumunu değerlendirdi.

Heyhat, hayat 16 Nisan’da durmayacak. ‘Evet’ de çıksa, ‘hayır’ da çıksa bazı meseleler ve bilhassa 7 Haziran’dan sonra iktidar eliyle maruz kaldığımız siyasi ve ahlaki tahribattan nasıl çıkacağımız sorusu önümüzde duruyor olacak.

16 Nisan referandumu için son viraja girmek üzereyiz. Kampanyalar, mitingler ve canlı yayınlar hızlandı. Hayli eşitsiz ilerleyen bu süreçte eş başkanları ve vekillerinin bir bölümü hapiste olan HDP kampanyasının ikinci ayağını yeni başlattı. “Evet mi çıkacak, hayır mı?” tartışmaları sürerken haftalardır meydanlarda olan AKP, CHP ve MHP’nin kampanya ve söylem analizlerini deneyimli gazeteci Kemal Can ile konuştuk.

Olan şu: Koca bir toplumun iradesi ne zaman yazıldığı bile şüpheli bir kağıtla ipotek altına alınmış durumda. Ve bu duruma istisnalar dışında ses çıkaran pek yok. Bu elbette biraz umutsuzluk yaratıyor gibi olsa da er ya da geç bu katar menzile varır diyoruz.

15 Mart Çarşamba günü patrik seçimi için yapılacak değabah (kaymakam) seçimi adayı ve patriklik seçiminin doğal adaylarından Almanya Ermenileri Ruhani Önderi Başepiskopos Karekin Bekçiyan Agos gazetesi’nin ziyaret etti. Agos genel yayın yönetmeni Yetvart Danzikyan’ın sorularını yanıtlayan Bekçiyan önemli açıklamalarda bulundu.

İstifası yankı ve tartışma yaratan, Patrik seçiminin doğal adaylarından Episkopos Sahak Maşalyan 11 Mart Cumartesi günü Radyo Agos’ta, Agos gazetesi genel yayın yönetmeni Yetvart Danzikyan’ın sorularını yanıtladı. Maşalyan değabah seçimi ve Beykoz arazisi ile ilgili tartışmalara yönelik önemli mesajlar verdi.