Ben Onnik Dinkjian'ın okuduğu geleneksel Ermeni şarkıları vesilesiyle, birçok Ermeni müzisyen keşfettim. İnsanın aslında burnunun ucunda olan şeylere ulaşmasını 'keşfetmek' olarak adlandırması ne tuhaf değil mi? Ama Türkiye'deysek işler genelde böyle yürüyor. Onnik'e biraz da bana bu keşiflere kapı açtığı için minnettarım.

Beyrut’taki Ermeniler, yüzyılın tanığı bir Ermeni entelektüel, Simon Simonyan, ilk kez kapısı bir ziyaretçiye açılan evi, arşivi ve arşivden çıkan bir Agop Dilaçar yani Martayan hikayesi. Üstelik de Atatürk’ün sofrasında başlayan bir hikaye bu. Gazeteci Alev Er, Beyrut’tan çok ilginç izlenimler ve tanıklıklarla döndü.

Sultanbeyli Belediyesi tarafından bu yıl 3’üncüsü düzenlenen ‘Uluslararası İstanbulensis Şiir Festivali’nin ismini aldığı ve logo olarak da kullandığı İstanbul çiğdemini, Ermeni botanikçi George Vincent Aznavour keşfetmişti. Arman Avadaryan, Aznavour’u Türkiye’de keşfettiği binlerce tür çiçeğin hikayesini yazdı.

10 yaşındaki kemancı Simon Hagopian Rogers, New York’taki St. Vartan’s Katedrali’nde verdiği konserle dinleyicileri büyüledi. Benim gibi Türkiye’den gelen ve Rogers’a aşina olmayan biri için ‘harika çocuk’ New York’un hediye ettiği en güzel sürprizlerinden ve son yılların en iyi müzikal keşiflerinden biri.

22 yaşına kadar amatör liglerde mücadele etmiş, şimdilerde ise Dünya Kupası'nda iki gol daha atarsa ismini altın harflerle futbol tarihine yazdıracak olan Almanya milli takımı oyuncusu Miroslav Klose'nin başarı mücadelesini Orhan Uluca yazdı.

Efsanevi güreş karakteri Ali Baba’nın ardındaki Harry Ekizian’ın, soykırım zamanındaki trajedik geçmişinden dünya güreş şampiyonluğuna uzanan başarılarla dolu öyküsü.