Վիպագիր Վէտաթ Թիւրքալի Թուրքիոյ խղճին յուշարձանն է։ Վերջերս «Այրընթը» հրատարակչատան մատենաշարէն լոյս տեսաւ անոր «Աւարտեցաւ, աւարտեցաւ, չաւարտեցաւ» անուն վէպը։ Ես ականատեսը եղայ Վէտաթ աղբարիկին այդ վէպը գրելու ժամանակ տարած բծախնդիր ուսումնասիրութիւններուն։

Մեր աշխարհագրութեան մէջ, որ կ՚ընդգրկէ Առաջաւոր Ասիան ու Միջագետքի հիւսիսային հատուածը, կ՚ենթադրուի որ մարդոց առաջին պաշտամունքը սկիզբ առած է բնապաշտութեամբ, այսինքն լեռներ ու քարեր պաշտելով, ապա կրակն ու ջուրը, օդեղէն երեւոյթները, ամենավերջն ալ բոյսերն ու ծառերը։

Հայաստանցի գծագրիչ Վահագն Իգիթեանին, «Խաղաղութեան ու Անդորրութեան Մէջ» անունը կրող առաջին ցուցահանդէսը պիտի ներկայանայ Թէշվիքիյէյի «Պիմիսալ Արթ» կալէրիի մէջ 11 Հոկտեմբեր- 2 Նոյեմբեր թուականներու միջեւ։ Ցուցահանդէսին իր 25 նկարներով մասնակցող գծագրիչին հետ խօսեցանք իր կեանքին եւ աշխատութիւններուն մասին։