ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ

ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ Գղի գաւառի Սուրբ Գէորգ պատմական եկեղեցին կը վերկառուցուի

Երբեմ­նի հա­յաբ­նակ Բիւ­րակնի, կամ այժմու թրքե­րէն կո­չու­մով Պին­կէօլ քա­ղաքի Գղի գա­ւառի Չա­նաք­չը գիւ­ղին մէջ գտնուող Սուրբ Գէորգ հայ­կա­կան եկե­ղեցին պի­տի վե­րակա­ռու­ցուի Էրզրու­մի մշա­կու­թա­յին ար­ժէքնե­րու պահ­պա­նու­թեան շրջա­նային խորհուրդի որո­շու­մով։
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ Մեր ընտանիքի փաստաթուղթը

Խիստ կը նե­ղուիմ, երբ ըն­թերցող­նե­րէն մէ­կը կը յանդգնի գրած­նե­րուս ճշգրտու­թիւնը հար­ցաքննե­լու։ Այդ ի՞նչ խօսք՝ եթէ ես իրաւ եմ, կամ, կը պատ­մեմ, եթէ կայ մեծ մօրս մայ­րը Փա­րիզ Էօզ­պա­ղը, Մեծ մայրս Փու­փուլ Էօզ­պաղ Քա­րօղ­լուն, եթէ կայ այս պա­տու­մին մէջ մո­ռացուած­նե­րը կամ բաց թո­ղուած­նե­րը մէկ մէկ նշող իր եղ­բայրը Ար­թին Էօզ­պա­ղը, ու­րեմն որո՞ւն չէք հա­ւատար։ Ո՞ր մէ­կուս պատ­մա­ծը կաս­կա­ծով կը դի­տէք։ Մենք հոս ենք ու իրաւ։ Ձեզ հետ նոյն օդը կը շնչենք, նոյն ջու­րը կը խմենք ու նոյն եր­կի­րը հայ­րե­նիք կը հա­մարենք։ Իմ պատ­մածնե­րը կաս­կա­ծի տակ դնել իմ գո­յու­թիւնն ալ ու­րա­նալ կը նշա­նակէ։ Ու­րեմն թո­ղէք որ պատ­մենք մենք մեր պատ­մութիւ­նը։ Լսենք մեծ մօրս Փու­փուլի խօս­քե­րը։ Չէ որ անոր խօս­քե­րը ամ­բողջ ժո­ղովուրդի մըն ալ պատ­մութիւնն են։
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ Սայաթ Նովա ճիշդ ճամբու վրայ

Սայաթ Նո­վա Երգչա­խումբը այս տա­­րի ալ գե­­ղարո­ւես­­տա­­­կան եղա­­նակի վեր­­ջին օրե­­րուն ար­­ձա­­­նագ­­րեց կա­­րեւոր նո­ւաճում մը ներ­­կա­­­յաց­­նե­­­լով իր տա­­րեկան հա­­մեր­­գը՝ «Կռունկ, խապ­­րիկ մը մեր աշ­­խարհէն» խո­­րագի­­րով։ Պոլ­­սա­­­հայ հա­­սարա­­կու­­թեան հա­­մար ծա­­նօթ իրո­­ղու­­թիւն է, որ Սա­­յաթ Նո­­վա Երգչա­­խումբը իր տա­­րեկան հա­­մերգնե­­րը կը ներ­­կա­­­յաց­­նէ խո­­րագ­­րի մը ներ­­քեւ։ Այս տա­­րի նկա­­տի ու­­նե­­­նալով դա­­րադար­­ձի խոր­­հուրդը, այդ խո­­րագի­­րը եղաւ կո­­րուստեալ հայ­­րե­­­նիքի գո­­վեր­­գութիւ­­նը ընող եր­­գե­­­րէ բաղ­­կա­­­ցող յայ­­տա­­­գիր մը։ Մելիքճան Զա­­մանի մա­­կանին ներ­­քեւ բեմ բարձրա­­ցող Սա­­յաթ Նո­­վացի­­ներ եր­­գի զու­­գա­­­հեռ ներ­­կա­­­յացու­­ցին նաեւ գրա­­կանութեան նմոյշներ։
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ Մեծարանք Չոլաքեան Սրբազանի

Իսթանպուլի Հայ Կաթողիկէ համայքի վաստակաւոր առաջնորդ արհիապատիւ Գերապայծառ Յովհաննէս Չոլաքեան մեծարուեցաւ յոբելեանական հանդիսութիւնով։ Արհիապատիւ Սրբազանը յառաջացած տարիքի բերմամբ իր ծառայութիւնները թողած է Գերապայծառ Լեւոն Զէքիեանի եւ ինք կը մնայ իր աթոռին վրայ խորհրդանշական բնոյթով։
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ Փաստեր, յուշեր, վկայութիւններ

Ասում են մէկ հո­գու ող­բերգու­թիւնը ող­բերգու­թիւն է, իսկ մի­լիոն­նե­րի՝ վի­ճակագ­րութիւն։ Ան­շի­րիմ մնա­ցած զո­հերի առ­ջեւ մենք պար­տա­ւորու­թիւն ու­նենք. փա­ռատել վի­ճակագ­րութիւ­նը եւ մէկ առ մէկ անցնել զո­հերի հետ իրենց Գող­գո­թայի ճամ­բան։ Եղեռ­նին իր 5 զա­ւակ­նե­րին կորցրած Մա­րիցա Եղո­յեանի յու­շա­տետ­րը Կիւմրի քա­ղաքի «Կու­մայրի» թեր­թին տրա­մադ­րել էր նրա որ­դի՝ Զի­դալ Եղոյեանը (ծն. 1934-ին), եւ այս յու­շե­րը լոյս տե­սան 1995-ի Ապ­րի­լեան թի­ւի մէջ, իսկ ինձ հա­սան դրանք Եղո­յեանի փե­սայի՝ դստեր ամուսնու, Յով­հաննէս Դուրգա­րեանի մի­ջոցով։ Հա­զարա­ւոր վկայու­թիւննե­րի մէջ ես զա­տեցի այս մէ­կը, որ­տեղ ցայ­տուն կեր­պով ար­տա­յայ­տուած է ոչ միայն ող­բերգու­թեան խե­լակո­րու­սութիւ­նը, այլ այդ ող­բերգու­թեանը դի­մադ­րո­ղակա­նու­թեան զօ­րաւոր ու­ժը, որի շնոր­հիւ մենք որ­պէս ազգ այ­սօր կանք։ Ահա­ւասիկ Մա­րիցա Եղո­յեանի վշտա­պատու­մը։
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՒԻՆ Վերջապէս հայ թեկնածուներ

Ընտրու­թիւննե­րու նա­խօրեակի ամե­նակա­րեւոր իրա­դար­ձութիւ­նը ըլ­լալ կը թո­ւի Խորհրդա­րանի թեկ­նա­ծու­նե­րու անուննե­րու ճշդու­մը։ Շա­տեր շունչե­րը կտրած կը սպա­սէին այդ օրը, երբ օրի­նաւոր վեր­ջին ժամ­կէ­տը կը լրա­նար Կեդ­րո­նական Ընտրա­կան Յանձնա­խումբ յանձնե­լու հա­մար թեկ­նա­ծու­նե­րու անուննե­րը։